Insulina

Insulina. Mimo istnienia wielu hormonów zdolnych podwyższać stężenie glukozy w krwiobiegu, jest tylko jeden, który je obniża: insulina. Jej rola polega na „wprowadzaniu” cząsteczek glukozy do wnętrza komórek. Komórki większości tkanek nie potrafią pobrać glukozy bez pomocy insuliny. Dlatego u osób chorych na cukrzycę typu 1, którzy nie produkują własnej insuliny dochodzi do hiperglikemii, jeżeli nie zostanie ona podana w formie iniekcji. Dochodzi do swoistej „klęski obfitości”. Mimo dużej ilości pożywienia (czyli glukozy) we krwi, komórki głodują, ponieważ nie ma insuliny, która pomogłaby im ją pobrać.

Insulina wiąże się ze swoim receptorem obecnym na powierzchni komórek. Działanie insuliny można porównać tu do klucza, podczas gdy jej receptor jest zamkiem. Gdy insulina połączy się z receptorem, dochodzi to otwarcia molekularnych drzwi dla glukozy (ujmując rzecz mniej metaforycznie receptor insulinowy po związaniu insuliny wysyła sygnał do wnętrza komórki, że potrzebne jest uruchomienie białka transportowego GLUT4, które zwiąże glukozę i przeniesie ją do wnętrza komórki).

Po posiłku, gdy następuje wzrost stężenia glukozy we krwi, dochodzi do wyrzutu insuliny z trzustki. Dzieje się tak, ponieważ organizm chce spożytkować wchłoniętą z pożywienia glukozę wprowadzając ją do komórek. Dzięki działaniu insuliny w ciągu kilku godzin po posiłku dochodzi wyrównania stężenia glukozy we krwi.

Leave a Reply

  

  

  


sześć − = 4

Current month ye@r day *